.

Ivo Vaes over zijn boek 'NR. 267, mijn leven op internaat en daarna'

.

“Ik ben Ivo Vaes, geboren in 1951 in het gehucht Termolen, en de zesde uit een kroostrijk mijnwerkersgezin van negen kinderen. In die tijd was Termolen nog ongerept en was het zelfs naar Zonhovense normen toen een uithoek. De natuur was er prachtig met zandheuvels begroeid met heide en brem. Mijn ouders waren Miel van Charel Voas (Emiel Vaes, overleden in 1993) en Leineke Metten (Madeleine Metten, overleden in 2008).

In 1960 werd ik op aanraden van de dienst Beroepsoriëntering in het Sint-Gregoriusinternaat geplaatst ver van huis, en dit wegens een lichte handicap aan mijn rechterbeen. De Broeders van Liefde hadden in Gentbrugge een groot internaat gebouwd, en dat moest bevolkt worden, anders was die nieuwbouw zinloos geweest. Zo kwamen de Broeders via de dienst Beroepsoriëntering ook in het afgelegen gehucht Termolen terecht, en konden ze mijn ouders ervan overtuigen dat het internaat het beste zou zijn voor mijn toekomst.

Het internaat was een gesloten gebouw, zonder contact met buitenwereld. Door de grote afstand kon ik in die tijd alleen tijdens de grote vakanties naar huis komen, zodat mijn leefwereld zich grotendeels in het internaat afspeelde. Als ik tijdens de vakanties  .